.

Kontkribberij en ander kinderachtig gedoe

 

Woman berates crying baby“Hoe vaak moet ik je het nu nog zeggen…?”,  “Nou, jij doet het zelf ook!” is het snelle antwoord. “Maar toevallig ben ik hier de baas en dus luister je naar mij!”. Een gewoon ouder-kind gesprek, nietwaar?

Weliswaar een ouder-kind gesprek maar óók de dagelijkse praktijk bij veel bedrijven en instellingen, bij de interactie tussen volwassenen.

De overheersende en neerbuigende toonzetting van de ouder dwingt de ontvanger in de kindrol. Die kan weinig anders dan doen dan zich verdedigen. Effect is dat het ‘kind’ niet luistert maar zich meer en meer afzet tegen de ‘ouder’. Duurt het lang genoeg dan haakt het ‘kind’ af, luistert niet meer en zegt ook niets meer. Soms zelfs letterlijk!

Het over en weer aannemen van de Kind- of Ouderrol is slecht voor de communicatie. Die hangt namelijk af van de rollen waarbinnen ze wordt gevoerd. De rollen wisselen voortdurend en het gevecht om de Ouderrol wordt belangrijker dan de inhoud van het gesprek.

Het Kind-Ouder rollenpatroon komt vaker voor dan je denkt. Sterker nog, het is waarschijnlijk één van de meest gebruikte (onbewuste) gespreksvormen die opspelen bij onenigheid of je punt maken. Niet gehoord, niet erkend en niet serieus genomen worden en ‘het beter weten’ maken allemaal dankbaar gebruik van dit Kind-Ouderpatroon.

Ouder- en kindpatronen komen dus niet alleen voor tussen ouders en kinderen. Daar zijn ze initieel trouwens nog best op hun plaats. Als ouder heb je immers de verantwoordelijkheid en plicht je kinderen te beschermen tegen zichzelf.

Ouder-Kindpatronen komen ook voor tussen volwassenen. De chef tegen zijn medewerker; “Je doet gewoon wat ik zeg!”, gevolgd door “Ik luister niet naar jou!” en een nors wegkijkend ‘kind’. Of familieleden die elkaar vertellen hoe de wereld nou echt in elkaar zit. “Luister, ik zal je even vertellen hoe het werkt…” ‘oudert’ de ene broer over de andere. Dominantie is het woord van de Ouder-Kindpatronen.

De Ouder- en Kind rollen wisselen ook steeds van plaats. Van persoon, beter gezegd want op het ene moment is de een de ouder en de ander het kind. Een minuut later zijn de rollen omgedraaid en leest het voormalige kind net zo hard de ouderlijke les. Telkens weer probeert de nieuwe ouder het gesprek naar zich toe te trekken.

Kind-Ouder rollen stremmen de gesprekken en zorgen voor onnodige langdradigheid en gedoe. Buiten de enorme bak met tijd die dit kost zijn ook de emotionele effecten niet te onderschatten. Het ingebakken losbreken en het uiten van beschuldigingen, zoals kinderen dat doen, is ook volwassenen niet vreemd. “Als jij je nou eens anders opstelde dan…”

Het meest in het oog springend is het niet serieus nemen van je gesprekspartner. Dat is immers een kind en die moet nog van alles leren. En die gelegenheid moeten ze ook krijgen. Soms is het maar even laten kletsen zelfs nodig bij kinderen. Bij volwassen is een ‘laat maar kletsen’ of neerbuigende toonzetting een zeker recept voor ellende.

Het Ouder-kind rollenpatroon is simpel te doorbreken. Als je jezelf er tenminste bewust van bent. Bewust van het gegeven dat je er zelf aan meedoet. En soms is dat nog het lastigste. Het besef dat jij je ook schuldig maakt aan het in stand houden van dit patroon. Doorbreek dat patroon en je doorbreekt bestaande impasses.

Het Kind-Ouder rollenpatroon is desastreus voor de samenwerking, onderlinge cohesie en openheid. Volwassenen praten met elkaar als volwassenen, anders zal kontkribberij en ander kinderachtig gedoe je deel zijn. Dat kost je gedoe waar je liever niet je tijd aan wilt besteden, toch?

Warme groet,

 

 

PS: Heb jij ook last van kontkribberij en ander kinderachtig gedoe en wil je daar op korte metten mee maken? Leer dan op 7 februari bij Now we’re talking hoe je dat doet. Klik hier om je aan te melden en te ontsnappen uit het Ouder-kind rollenpatroon. 

 

Gerelateerde artikelen

Fundamenwattus…?
3 basisingredienten voor een recipe for disaster

 

 

Ik zou het leuk vinden om vragen over of  je reactie op dit artikel van je te ontvangen. Of deel je reactie met anderen via Facebook, LinkedIn of Twitter

(c) 2013 Michael Schulze, Ad acta mediation, alle rechten voorbehouden.

Je mag dit artikel vrij gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of bijvoorbeeld website zolang je dat doet onder vermelding van de onderstaande tekst (inclusief werkende link):  ”Door Michael Schulze, voor het gratis eBook “Hoe versla ik een gorilla?” over het oplossen en voorkomen van conflicten, communicatie en drijfveren én gratis aanmelding voor het tweewekelijkse eZine Mindset met dit artikel ga je naar http://www.adacta-mediation.nl/ezine/

 

 

2 Responses to “Kontkribberij en ander kinderachtig gedoe”

  1. Michael Schulze schreef:

    Bedankt Wils,
    Gebeurt nog veel dus leek me een geschikt onderwerp dit keer. En geïnspireerd door de kids :)

    Warme groet,

    Michael

  2. Wils van der Steen schreef:

    Leuk Michael, die kind-ouderpatronen. Ik krijg gelijk associaties!
    Bedankt voor deze reminder om dit rollenpatroon te doorbreken.

    Groet | Wils

Leave a Reply