.

Waarom ijskonijnen niet werkt bij ruzies en gedoe

 

what do you want to do?Toon niet dat ruzie en gedoe met mensen je raakt en blijf zo ver weg van begrip en oplossingen. Niemand vindt ruziemaken, de woordenwisseling en de stress die daarbij komt kijken, prettig. Ruzies kosten je enorm veel energie, je slaapt er slecht van en ze kunnen vreselijk escaleren.

Maar er is ook een oplossing, relatief simpel al vraagt ‘ie wel wat lef van je. Toon dat het je raakt en dat het wat met je doet. Het simpele inzicht dat jij de situatie ook vervelend vindt, is vaak al een enorme stap in de richting van een oplossing.

Je krijgt wat je uitzendt. Stel je hebt ruzie met je partner of collega. Je voelt je onbegrepen, in de steek gelaten of niet gehoord. Je bent boos en die boosheid toon je.  Het effect is dat je boosheid terugkrijgt, want wat je uitstraalt krijg je terug.

Toon dat je je zorgen maakt en vertel wat er met je gebeurt.  Toon dat het gesprek je raakt, dat je het ook niet leuk vindt en dat je je zorgen maakt. En je maakt je zorgen want waarom zou je ander ruzie maken? “Ik ben boos en dat komt omdat ik het idee heb dat ik alleen sta en ik maak me zorgen over hoe nu verder.”

Houd er rekening mee dat je soms onverwachte reacties kunt krijgen. Mensen zijn het namelijk helemaal niet gewend om zorgen te uiten en aan te horen. Boosheid is gemakkelijk, daar kun je tegen in gaan, bagatelliseren en afdoen als kinderachtig.

IJzeren Heinen (of Heidi’s) oogsten weinig empathie en begrip. Als je niet laat zien dat een woordenwisseling, de sfeer of ruzie je raakt, dan hoeft de ander toch ook zeker geen moeite te doen? Die denkt immers dat het jou niet raakt en zal proberen om toch ‘binnen’ te komen. Desnoods met harde maatregelen.

Tonen dat het je raakt klinkt wel erg gemakkelijk. Oké begrijpelijk, je hebt wat gezonde weerstand als het gaat om het tonen waar je je zorgen over maakt. Logisch, want je geeft jezelf ook een beetje bloot. Kijk je echter naar het positieve dat je terugkrijgt als je het wel doet, dan is de balans snel opgemaakt.

Emoties tonen is heel simpel.  Echt waar, we doen het toch elke dag. Kijk maar eens om je heen hoe mensen reageren als jij lacht. Als jij begrip toont en erkent.

Speel het glimlachspel. Wat je uitstraalt krijg je terug. Speel het glimlach spel om dat aan den lijve te ervaren. Het gaat zo: als je ergens loopt kijk je glimlachend mensen aan. Je zegt ze geen gedag, dat is het hele spel, maar je zult zien dat als jij mensen in de ogen kijkt en glimlacht, ze terug gaan lachen en soms zichzelf verrassend zullen ze je groeten. En dan groet je natuurlijk beleefd terug. Het spel is dat jij niet als eerste groet. Een onschuldig spel dat je veel inzicht geeft in hoe die wisselwerking in de praktijk werkt.

Doe je ijzig, dan krijg je ook dat terug. Kijk je blij en spreek je je zorgen uit, dan doen mensen mee en spreken ze ook hun zorgen uit. Doe je ijzig, dan zul je ook ijs terug krijgen. Een ijskoude behandeling, zonder empathie, wat verwacht je dan ook?

Blijf rationeel en beschaafd maar ook betrokken. Overdreven reacties zijn een ander uiterste. Dat werkt net zo min, schrikt af en kost energie. En mensen zijn zeer zuinig met hun energie. Vertel wat de situatie met jóu doet, wat jíj ervaart en wat jíj zou willen. Blijf betrokken en vergeet niet te vragen wat de ander wil! Zó bouw je wederzijds aan een oplossing en doe je dat zonder theatraal gedoe.

Warme groet,
signature_fine

 

 

PS: Ik zou het leuk vinden om je reactie op dit artikel van je te horen,hieronder kun je je reactie plaatsen. Of deel je reactie met anderen via Facebook, LinkedIn of Twitter

(c) 2013 Michael Schulze, Ad acta mediation, alle rechten voorbehouden.

Je mag dit artikel vrij gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of bijvoorbeeld website zolang je dat doet onder vermelding van de onderstaande tekst (inclusief werkende link):  ”Door Michael Schulze, voor het gratis eBook “Hoe versla ik een gorilla?” over het oplossen en voorkomen van conflicten, communicatie en drijfveren én gratis aanmelding voor het tweewekelijkse eZine Mindset met dit artikel ga je naar www.adacta-mediation.nl

 

Tagged with:
 

2 Responses to “Waarom ijskonijnen niet werkt bij ruzies en gedoe”

  1. Michael Schulze schreef:

    Hallo Ankie,

    Bedankt voor je feedback. Herkennen en vooral op tijd registreren dat er van alles met je gebeurt is soms lastig. Als je opmerkt dat je aan het verdwijnen bent, of achteraf merkt dat dat is gebeurt, is dat misschien een goed moment om stil te staan bij wat er met je gebeurt. Dat kan dus ook achteraf. Het gaat er in eerste instantie om dat je de signalen leert herkennen. Meteen allerlei acties ondernemen kan dan gewoonweg teveel zijn. Ben je je meer bewust dat je dit doet en het beter kunt herkennen dan kun je overgaan naar de volgende stap, namelijk het tonen en uitspreken. Rome is ook niet in één dag gebouwd, toch?

    Succes, en bedankt voor je reactie,

    Michael

  2. Ankie schreef:

    Haha Michael, dit artikel over ijskonijnen vind ik geweldig. Laatst mailde ik je hierover. Veel dank, dit is idd voor mij een handvat om een ingang te creëren.
    Ik heb echter 1 probleem. Ik registreer niet bij mezelf dat ik emoties ergens over heb. Pas veel later realiseer ik me dat ik me niet zo goed voel en na veel denken kom ik er dan achter wat mogelijk de oorzaak zou zijn. Ik ga dus (nog) voorbij aan de signalen die ik mezelf geef. Vooral in stress situaties bevries ik als het ware (haha ijskonijn. Helemaal automatisch verdwijn ik , ook voor mezelf) waardoor ik mijn signalen gewoonweg niet opmerk. Hoe kan ik dat patroon doorbreken , het neemt in eerste instantie mijn gedrag over. Hoe kun je je daar meer bewust van worden op het moment zelf?

Leave a Reply