Zinnetjes waarmee je zeker bonje krijgt


Goede bedoelingen, we zitten er vol mee. En als we kijken naar hoe dat conflicten en ruzies in de hand werkt stel ik twee zaken vast.

Zo is er het helpen en daarmee, niet helpen. En nou zal ik de laatste zijn om te zeggen dat we ‘elkaar beter niet kunnen helpen’.

Maar soms help je mensen gewoon beter als je ze even niet helpt. Als je ze even de kans geeft om er zelf uit te komen.

En er zijn, weliswaar goed bedoelde, uitspraken die het er niet beter op maken. Van die statements die maken dat je gesprekspartner meteen op zijn of haar hoede is. Waarmee je zeker de weerstand verhoogt. Van die zinnetjes waarmee je zeker bonje krijgt.

Zinnetjes en uitspraken die mensen in directe staat van paraatheid brengen. Wat ik vaak zie en hoor in die situaties waar het mis gaat, is dat mensen zeggen dat ze iets niet bedoelen. En dat dan vervolgens toch zeggen. Ken je dat?

Uitspraken die mensen direct in de weerstandmodus brengen. En dan gaat het met name mis als al wat spanning in de lucht zit. Als de relatie wat bekoeld is en je niet meer op hetzelfde level zit.

Het zijn hele herkenbare uitspraken. Denk aan uitspraken als “Ik wil me nergens mee bemoeien maar …”, “Ik wil niet moeilijk doen maar …” en natuurlijk de favoriet “Ik wil niet lullig doen maar…”. Om vervolgens te gaan vertellen wat de ander te doen heeft, een compleet rampenscenario te schetsen of enorm kwetsend uit de hoek te komen.

Heel vaak zijn die uitspraken goed bedoeld. Ze zijn bedoeld als ‘verzachter’, als ‘zo bedoel ik het niet’. Het probleem is dat ze niet werken. Ik heb eerder geschreven over de negatieve werking van het woord ‘maar’ waarbij al het positieve voor de ‘maar’; “Je rapport ziet er goed uit maar…” vergeten wordt en alleen het negatieve, de tegenstelling, na de ‘maar’ gehoord wordt.

Onze hersenen doen iets vreemds met ‘niet’. Of mischien beter gezegd, doen iets niet. Als je in een zin ‘niet’ zegt, dan horen we eigenlijk alleen het woord direct na het ‘niet’. Dat komt omdat onze hersenen niet (goed) in staat zijn om te gaan met het woord ‘niet’. Dus als iemand begint met “Ik wil niet respectloos zijn maar…” hoort je partner alleen ‘respectloos’. En het respectloze erachteraan.

En de ‘maar’ erachteraan maakt het af. De focus ligt helemaal op ‘respectloos’, ‘niet’ en de rest voor ‘maar’ wordt niet gehoord en wat blijft over? Alleen datgene waar de spreker zich nou juist vooraf al even voor had verontschuldigt. Ja, is de relatie dan niet goed, heb je geheid bonje.

Vreemd eigenlijk, je excuseren voor iets en het dan toch zeggen. Natuurlijk, het is goed bedoeld. Maar als je nou als weet dat wat je gaat zeggen zo naar is, dat je je er vooraf al voor verontschuldigt, kun je dan niet beter je mond houden?

Hou gewoon je mond. Dus, de eerstvolgende keer dat je begint met “Ik wil niet – betweterig, betuttelend, lullig, moeilijk, pietluttig, simpel, aanvallend of respectloos – doen maar…” … doe dan gewoon heel snel die mond weer dicht.

Al was het alleen maar om de boel niet op de spits te drijven.


Warme groet,




Tagged with:
 

Leave a Reply